Jolene, jolene, jolene, jolene
Im begging of you please dont take my man
Jolene, jolene, jolene, jolene
Please dont take him just because you can
Your beauty is beyond compare
With flaming locks of auburn hair
With ivory skin and eyes of emerald green
Your smile is like a breath of spring
Your voice is soft like summer rain
And I cannot compete with you, jolene

He talks about you in his sleep
Theres nothing I can do to keep
From crying when he calls your name, jolene

And I can easily understand
How you could easily take my man
But you dont know what he means to me, jolene

Jolene, jolene, jolene, jolene
Im begging of you please dont take my man
Jolene, jolene, jolene, jolene
Please dont take him just because you can

You could have your choice of men
But I could never love again
Hes the only one for me, jolene

I had to have this talk with you
My happiness depends on you
And whatever you decide to do, jolene

Jolene, jolene, jolene, jolene
Im begging of you please dont take my man
Jolene, jolene, jolene, jolene
Please dont take him even though you can
Jolene, jolene



Czy miłość zawsze musi boleć, czy tylko ja tak mam? że w najwiekszym szczęściu odnajduję ogromne cierpienie? Czy to mi jest pisane, czy jestem jakąś zasraną pipą, która jest kozłem ofiarnym losu? Bo nie wiem, co ja sama mogłabym już zrobić, aby ta pierdolona passa kiedyś się skończyła. Ja wiem, ze nasze pierdolone życie usłane jest bólem. No jasne.  Ale czy u mnie przekłada się to głownie na psychiczny ból? Nie no, dobra, fizyczny też bywa niezły, nie mogę narzekać. Sometimes. Ale czy kiedy już ma być, kurwa, dobrze, to nie może, kurwa, dobrze już po prostu sobie być? Nie? Pfff. Prawda jest taka, że jak się ma miękkie serce, to trza mieć twardą dupę. A najlepiej ze stali.